برایت متاسفم، ایران، فقط میتوانم بگویم برایت متاسفم، اگر خاک تو دهان باز کند دودمان ریاکاران را طوفان میبرد، حیف که صبوری و نجیب.
حیف که من به فکر تو نیستم، حیف که ما به فکر تو نیستیم، میدانی گاه چشمانم را میبندم و با تو حرف میزنم، اما اینقدر به تو بدی کرده ام که میدانم ارزش جواب تو را نداده ام.
تاریخ تمدنت را اگر ریاضیدانان جمع بزنند سرتری، این را من نمیگویم، این را آسمان میگوید، این را خاک میگوید، این را پاسارگاد و پرسپولیس میگوید، این را خلیج فارس میگوید، و ای کاش فقط من میگفتم.
شنیده ای، میگویند دوهزار کیلومتر دیگر می آییم، به ایران میرسیم؟
روزگاری یک ایرانی بزرگ به سرزمین آنها پا گذاشت اما اسیرشان نکرد، طردشان نکرد، نوشت آزادی کار، آزادی دین، آزادی بیان، جاودانه شد، دوست داشتنی شد، الگو شد…
امروز یک ایرانی کوچک ذره ذره اعتبار آن بزرگ را زیر پا له میکند، میگوید اگر هیتلری مردمانی سوزانده است، که ادعایی بیش نیست! چرا از خاک خودتان به آنها نمیدهید، کوچک جان از خودت پرسیده ای روی زمین چه کسی راه میروی، خاک چه کسی را آلوده قدمهای خود میکنی، آیا از رنگ خون خوشت می آید؟ یا میخواهی بگویی این جثه کوچک میتواند بزرگی کند، ترست را پشت جمله های بی تعقلت پنهان کرده ای؟ برای من مهم انسان است، مهم ارزشی است که خدا به انسان داده است، مهم نیست که در گوشه خانه فلان انسان کسی حق خودش را پایمال میکند، مهم اینست حق انسانی به دست من ضایع نشود، میفهمی برایم مهم است که اعتبار خاکم را نگهدارم، تا کسی که دور زمانی دوست بود، حال ادعای خاکم را بکند.
خودت را بنده خدا میدانی؟ مگر مکه خانه خدا نیست؟ چرا بساطت را آنجا پهن نمیکنی؟ میدانی هستند ایرانیهایی که سالهاست چشم به نقشه مملکتشان بر دیوار خانه دوخته اند و از اینکه خلیجشان هنوز عرب نشده احساس غرور میکنند و آرزوی برگشت؟ و تو و امثال تو مانعند. میدانی از مرزهای آن استانی که تو آنجا در و گوهر میپراکندی، جوانهای خاک مرا بیچاره کرده است؟ باز هم بگو آلاسکا را به آنها بدهند.
ای مردم از رئیس جمهورتان چه انتظاری دارید؟ مشکلات جامعه را حل کند، بیکاری را حل کند، اعتیاد را …
افتخار گذراندن واحد درسی وصایا را با استاندار جدید شهرم داشته ام! فرهنگ، اقتصاد، ورزش، سیاست یعنی اینکه کسی بتواند وصایای کبیر مجتهدش را خوب تدریس کند؟! اگر امیرکبیرها را در فین کاشانت مدفون کرده اند، من متاسفم…
آقای …، اسمت را دیگر حیران مانده ام چه بگذارم، گمان کنم بامدادها و حافظ ها هم اگر بودند در نامگذاریت به همین سه نقطه میرسیدند! حرف من یک اسراییل یک فلسطین است، سهم هر خانواده فلسطینی و هر خانواده اسراییلی یک خانه، سهم هر خانواده ایرانی را هم اگر در برنامه هایت به فکرشان هستی یک خانه قرار بده…
گمان کنم برای فرهنگ خاکم نیز برنامه داری، شاید برای دیوان حافظ و مثنوی مولوی یک دوره بازبینی بگذاری، بعید نیست.
ایران برایت متاسفم، نمیدانم چه بنویسم، خودم را خالی میکنم اما “نباید مرثیه گو باشم واسه خاک تنم، تو آخه مسافری خون رگ اینجا منم، تن من دوست نداره زخمی دست تو بشه، حالا با هرکی که هست هرکی که نیست داد میزنم، بوی گندم مال من، هرچی که دارم مال من، یه وجب خاک مال من، هرچی میکارم مال من”
================= پ.ن: دودردوی خوب ما را اسپانسر شوید.

اگر به کتابهای مدرسه بسنده میکردم اکنون نامهایی را که در کتابخانه کوچکم دارم و یا بر دیوار اتاقم نقش کرده ام نداشتم و نمیشناختم، اگر داریوش نمیخواند که نور را در پستوی خانه نهان باید کرد، اگر فرهاد نمیخواند که یه شب مهتاب ماه میاد تو خواب، یا من زمینم تو درخت با صدای خشایار اعتمادی پخش نمیشد، من کجا بامداد شاعر را میشناختم؟
نامهایی را ارج مینهم که هرگز در کتابهای درسی ادبیات به آنها برخورد نکرده ام! احمد شاملو، فروغ فرخزاد، صادق هدایت و …
از سهراب سپهری دو یا سه شعر داشتیم که آنها هم سانسور شده حفظ میکردیم، “آب را گل نکنیم، شاید این آب روان… ( زن زیبایی آمد لب رود یا نه سهراب؟ )”
“من مسلمانم، قبله ام یک گل سرخ… ( نسبت شاید به زنی فاحشه در شهر بخارا برسد؟ )”
نخواندم که “در زندگی زخمهایی هست…” اگر مسعود کیمیایی داش آکل را با مقدمه ای از بوف کور نمیساخت.
هشتاد سال از تولد شاملوی شبانه ها گذشت، همیشه دوست دارم از تولد حرف بزنم، عده ای بر بالینت جمع شدند و از تو یاد کردند، من چه گویم که حتی یکبار بر مزارت نیامده ام، فقط دوست دارم گاهی دفترهایت را ورق بزنم و تو را در خودم زنده کنم، آیدای تو را در آینه ات ببینم، دوست ندارم در هشتادمین سال تولدت از ورثه ات چیزی بشنوم و بخوانم، دوست دارم بخوانم “لبانت ، به ظرافت شعر، شهوانی ترین بوسه ها را به شرمی چنان مبدل میکند، که جاندار غار نشین از آن سود میجوید، تا به صورت انسان درآید.”
آری تویی که آثارت اتوبیوگرافی کامل است، آری شعر خود زندگیست. تاریخها را در گوشه فراموشکار ذهنم پنهان میکنم، به خصوص تاریخهای رفتن، که زندگی آثار است، مهم این است “من از آنگونه با خویش به مهرم، که بسمل شدن را به جان میپذیرم”
اگر نخواستند در کتابهایم تو و دیگران را به من نشان دهند، باکی نیست که گنج را هر وقت بیابی باارزش است، هر چه دیرتر شاید باارزشتر، و هشتاد سال از متولد شدن بامداد شعر نو میگذرد، در ستایشش چه بگویم، که من کمم برای از او گفتن، او خود باید از خود بگوید، از سرزمینش، از آرزویش، از…
گفتی “هرگز از مرگ نهراسیده ام، اگرچه دستانش از ابتذال شکننده تر بود، هراس من، باری، همه مردن در سرزمینیست که مزد گورکن، از بهای آزادی آدمی، افزون است.” نیستی ببینی که حتی نان گورکن و عزرائیل را هم آجر کرده اند، خود طوری جان میگیرند که نیازی به گورکن نیست.
حرف آخر را از خودت مینویسم به آنهایی که برای تصدی قبرستانهای کهنه تلاش میکنند:
“نه فریدونم من، نه ولادیمیرم که گلوله ای نهاد نقطه وار، به پایان جمله ای که مقطع تاریخش بود، نه باز میگردم من، نه میمیرم.
…
و من که ا.صبحم، به خاطر قافیه: با احترامی مبهم، به شما اخطار میکنم ] مردهای هزارقبرستانی! [ که تلاشتان پایدار نیست.
زیرا میان من و مردمی که به سان عاصیان یکدیگر را در آغوش میفشریم، دیوار پیرهنی حتا، در کار نیست.”

نمیدونم چه بلایی سر این کامپیوتر بیچاره من اومده، من زیاد از ویروس خوشم نمیاد، نه که همه خوششون میاد!، یاهو مسنجر که بلاک میشه گاهی! اینترنت اکسپلورر که همینجوری بسته میشه و ارور میده! با فایرفاکسم که کار میکنی بعد از چند دقیقه هیچ صفحه ای دیگه باز نمیشه! یا ایراد از کانکشن بیخود منه، یا یه چیزی اومده تو این سیستم از خدا بیخبر! به هر حال هر کی بلده کمک کنه!
ظهرا این شبکه سه یه برنامه داره به اسم پرسش، من که به جز برره و فوتبال و بعضی سریالها چیز دیگه ای نمیبینم، ولی گذری رد میشدم دیدم به به چه قیافه های کج و کوله ای ( البته عذر میخوام ) گفتم ببینم بحثشون چیه! یه نفر به عنوان استاد! چهارتا زن و چهار تا مرد! نمیدونم چند تا تماشاچی! فقط واسه اینکه به جواب سوال تا چه حد موفق بوده ایم! در راه رسیدن به حکومت سراسر اسلامی و مناسب برای ظهور امام زمان!؟
چند نفر از جوونا این برنامه رو کامل میبینن، به جز اون بسیجیا، که اونا هم نمیبینن!، و عده ای با در صد کم، روراست باشیم جوونای ما دیگه اصلآ به این مسائل اهمیتی نمیدن، یکیش خود من، به نظر من یکی که اصلنم مهم نیست آدم باید از لحظه ای که زندس استفاده کنه و خوش باشه، بعدها معلوم نیست چی بشه!
یکی نیست بگه بابا لااقل این برنامه ها رو که نشون میدین، اگه معتقدین خیلی بیننده داره و مردم دارن از سر و کول هم واسه سالم موندن اسلام بالا میرن، اون هایدی کلوم توی قرعه کشی رو هم نشون بدین، شما که نترسین! اگه نوحه و عزا و ماتم مظهر مسلمانیه و مردم عاشقشن! آهنگ چجوری بگم دوست دارم رو هم بذارین! کسی که قرار نیست نگاه کنه!
بیخیال اصلآ منو چه به این حرفا!
محمد چند وقت پیش به مناسبت هفته بسیج یه جمله قصار نوشته بود: « بسیج لشکر Mokh Less خداست. » منم چند روز بعدش میخواستم یه چیزایی بنویسم که چند تا مسئله پیش اومد که خیلی مهم بود، ولی من یه جمله تو گلوم گیر کرده باید سرفش کنم: « همه رو برق میگره، من و تو! رو بسیجی! »
خدایا توبه!
پ.ن: انگار که درست شد این سیستم! خدا کنه باز قاط! نزنه.

قرعه کشی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان هم انجام شد، خدا رو شکر بازهم ایران در گروه زیاد سختی نیفتاد یعنی فقط یک گروه تا مرگ فاصله داشت، اما به هر حال مکزیک و پرتغال در مقابل آرژانتین و هلند زیاد به چشم نمی آیند، برای تیم ملی آرزو میکنم که حداقل در دو بازی تدارکاتی آینده با یکی از تیمهای سید یک و یکی از تیمهای سید دو بازی کند، چون با تیمی از سید سه بازی داشته ایم: توگو.
برای خودم هم خوشحالم که تیم ملی کشورم در گروه تیم محبوبم نیفتاد، چون در اینصورت متاسفانه باید بگویم که هیچ وقت آرزو نمیکردم که آرژانتین یا هلند حذف شوند تا ایران صعود کند!
قبل از بحث در مورد گروه بندی جام جهانی بگم که اگه این مطلب فوتبالیه در حالی که مسائل مهمتری هم هست، من رو ببخشین!
گروه A ( آلمان، کاستاریکا، لهستان، اکوادور ): برای میزبان تبریک ویژه دارم، گرچه کاستاریکا و اکوادور قابل پیش بینی نیستند اما مطمئنآ مشکل زیادی برای کلینزمن و تیمش ایجاد نخواهند کرد، لهستان را دست کم نمیگیرم ولی شانس اکوادور را بعد از آلمان بیشتر از دو تیم دیگر میبینم.
گروه B ( انگلیس، پاراگوئه، ترینیداد و توباگو، سوئد ): اگرچه اریکسون گفته بود اگر هلند و چک به انگلیس برنخورند، تا فینال پیش خواهیم رفت اما من آرزو میکنم بلایی که در دوره قبل بر سر مارچلو بیلسا در گروه مرگ آمد اینبار گریبان اریکسون از خود راضی را بگیرد، امیدوارم پاراگوئه قدرت گرفتن انتقام آرژانتین از انگلیس و سوئد را داشته باشد، ترینیداد و توباگو مطمئنآ تیم ضعیفی نیست، ولی از این گروه دوست دارم پاراگوئه و سوئد صعود کنند.
گروه مرگ ( آرژانتین، ساحل عاج، صربستان و مونته نگرو، هلند ): نمیدونم شانس آرژانتین بعد از جام جهانی فرانسه، چرا اینقدر برگشته، دومین دوره پیاپی که آرژانتین سرگروه مرگ میشود، اما اینبار دیگر تجربه تلخ دوره قبل تکرار نخواهد شد، خوزه پکرمن با شخصیت قوی خودش آرژانتین قدری ساخته است که هر تیمی از رویارویی با آن هراس دارد، ساحل عاج از دیدیه دروگبا بهره میگیرد در حالی که آرژانتین هم کرسپو را در خط حمله دارد و هلند با ون نیستلروی به استقبال حریفان خودش می آید، از لیست دوازده نفره خطر ساز جام جهانی که بی بی سی اعلام کرده بود، سه نفر در یک گروه قرار دارند و این باعث جذابتر شدن بازیهای این گروه میشود، دلیل قرار دادن سید ویژه را در گروه C نفهمیدم چون گروههای D و F هم یک تیم اروپایی دارند، اما به هر حال صربستان قدرتمند هم در این گروه افتاد تا برای من این گروه، گروه دلهره باشد، امیدوارم که آرژانتین و هلند دو بازی اول خود را ببرند تا بازی آخر در مقابل همدیگر، هم قشنگ از آب در بیاید و هم مثل بازی آرژانتین و سوئد در دوره قبل اشک منو در نیاره! اما من امسال به آرژانتین اعتقاد زیادی دارم، به نظر من یکی از کشورهایی کادر فنی قدرتمندی دارد از تیم پایه تا ملی آرژانتین است، بنابراین با احترام به فان باستن دوست داشتنی، آرژانتین اول میشود، هلند دوم، و دو تیم با ارزش دیگر هم سوم و چهارم این گروه اضطراب آور میشوند.
گروه D ( مکزیک، ایران، آنگولا، پرتغال ): گروهی که دوست داشتنی به نظر میرسد اما یک چیز را باید در نظر داشت و آن شیوه قرار گرفتن تیمهاست، اولین بازی ایران با مکزیک، دومین بازی با پرتغال و بازی آخر با آنگولا، مکزیک را از همین الآن باید صعود کننده دانست البته بدون در نظر گرفتن غیرقابل پیش بینی بودن فوتبال! از بین سه تیم دیگر، مطمئنآ دوست داریم که ایران صعود کند، اما نباید آنگولا را دست کم گرفت، تیمی که مربیش خوشحال بود که در گروه مرگ نیفتاده است و اعتقاد داشت توانایی برد ایران رو داره، پرتغال اون تیم قوی گذشته نیست اما به هر حال اسمش پرتغال است و لوییس فیگو و دکو را دارد، اما ایران هم کریمی، مهدوی کیا و دایی را دارد، در این گروه بورگتی از مکزیک و دایی از ایران دو مهاجم خطرناک از لیست دوازده نفره بی بی سی هستند.
گروه E ( ایتالیا، غنا، آمریکا، جمهوری چک ): گرچه غنا و آمریکا را نباید دست کم گرفت اما احتیاج به توضیح ندارد که سطح ایتایا و جمهوری چک امسال بالاست و نکته دیگر اینکه بازی ایندو بازی آخر است، پس از همین الآن صعود را به کاناوارو و ندود تبریک میگویم، اولی و دومی در بازی آخر مشخص خواهد شد.
گروه B ( برزیل، کرواسی، استرالیا، ژاپن ): همیشه برزیل در گروهیندی خوش شانس بوده است، گرچه ژاپن گربه سیاه برزیل در جام کنفدراسیونها بود، اما باید بگویم که برزیل در جام جهانی یک دنیا با برزیل سه سال قبلش فرق میکند پس تیم اول گروه به احتمال زیاد برزیل است، از بین کرواسی، استرالیا و ژاپن شانس کرواسی را بیشتر میبینم، درست است که استرالیا بعد از مدتها با گاس هیدینگ آمده تا از جام جهانی انتقام بگیرد اما مطمئنآ سد کرواسی محکم است، پس تیم دوم هم مشخص شد کرواسی، چون بازی آخر ژاپن با برزیل است!
گروه G ( فرانسه، سوئیس، کره جنوبی، توگو ): و اینبار باید گفت فرانسه خوش شانس! با خوش شانسی از سد اسراییل و سوئیس و ایرلند گذشت وبا خوش شانسی در آسانترین گروه افتاد، دوست داشتم ایران در این گروه باشد اما شانس نبود، سوئیس در مقدماتی نشون داد که میتواند فرانسه را متوقف کند، اما اینجا خود جام جهانیه! توگویی که با ایران و پاراگوئه بازی کرد نشانی از سنگال ۲۰۰۲ نداشت، فرانسه اول و از بین سوئیس و کره، بازی آخر بین این دو تیم مشخص خواهد کرد که کدام صعود میکند، اما من سوئیس را ترجیح میدهم.
گروه H ( اسپانیا، اوکراین، تونس، عربستان ): امیدوارم که عربستان مثل دوره پیش گلدان تیمهای حریف نباشد، تونس تنها نماینده آفریقاست که در دوره های پیش هم حضور داشته، اما مطمئنآ همه شانس صعود را به اسپانیا و اوکراین میدهند، که اگر اینگونه نشود مطمئنآ شگفتی جام در این گروه اتفاق خواهد افتاد.

در جستجوی قبله ای
که سالهاست گمش کرده ام
خیره در سراب بی مکان
غرق در دریایی بی آب
کدام قدم را کج گذاشتم
کدام راه را کج رفتم
کدام حرف را کج شنیدم
چه کسی مرا از قبله ام دور کرد
سر به فرمان کدام بت خم کردم
کدام هوس فکر را کمرنگ کرد
نمازم را ثانیه هاست نمیخوانم
که قبله ام را گم کرده ام
میدانم چیست و کجاست
اما نمیدانم چگونه بیابمش
آری! ای عشق
روزی نماز عاشقیم را به سوی تو خواهم خواند..
———-
چه گویم، دوستی داغدار حادثه سه شنبه است…
پ.ن: نوذری رفت و من باز هم حالم گرفته است…
پ.ن۲: لوگوی جدید چطوره؟
پ.ن۳: بنابر حس انسان دوستانه و خیرخواهانه من، و به چند دلیل دیگر! ارتباط جدید در راه است، منتظر باشید، البته کی معلوم نیست.