شهیار قنبری هنوز هم شعر میریسد. واژهساز بزرگ ترانههای خوب ما. کافیست به کارهای آخر او نگاه کنیم تا بفهمیم هنوز هم میشود به ترانهی شهیار ایمان داشت. شب سپید و شک میکنم از گوگوش، قلب از مارتیک، بوسههای پیادهرو، جنگل شش و هشت، هفتهی سپید و سیاه و کوچهی لخت از مهرداد، حسادت، خوش و معجزه از راستین. ارادت من به واژههای شهیار بارها ابراز شده هرچند که با کلام، این بزرگی قابل وصف نیست.
اما در مورد اخلاق شهیار قنبری، نکتهی قابل ذکری ندارم. احساس میکنم گاهی واژهها، فرسنگها از شهیار ترانه دورند. اتفاقاتی که بین او هنرمندان میافتد، القابی که به هنرمندان دیگر میبخشد و …
توضیح دیگری ندارم، مقدمهای بود که بتوانم ترانهی معلم بد را در وصف او بنویسم و شاید پانویسی برای روشن شدن این ترانه، هر چند به قول شهیار ترانه نیاز به پانویس ندارد.
الگوی نوشتن این ترانه، ترانهی بزرگی از شهیار قنبریست با همین نام که ابی آن را خوانده است.
معلم بد (۷ شهریور ۱۳۸۷)
آهای معلم بد، جریمههات زیادن
میگی که واژههامون، فانوس رو به بادن (۱)
ما از تو یاد گرفتیم، واژه به هم ببافیم
نذار تو بازی شعر، دستامونو ببازیم
بزرگ هر ترانه، ای بوی خوب گندم (۲)
نت به نت ترانه، پیداست ولی خودت گم (۳)
ما چند تا دونه حرفیم، که عاشقی بلد نیست (۴)
اونقدرا که تو میگی، اما ترانه بد نیست
آهای معلم بد، چقدر ترانه گفتیم
تا وقتی قد میکشه، ما یاد تو بیفتیم
نوشتیم از رو دستت، قصهی بره و گرگ (۵)
چرا باید برنجیم از حرفای تو، بزرگ
هنوزم تو میتونی، قدیس واژه باشی
نورو بغل کنی و رو شب شعر بپاشی
جریمهها رو کم کن، حرفات انگار خودت نیست
یادت نره یه وقتی، نمرهمونو دادی بیست
یادت نره که شعرت، سرمشق هر شب ماست
ستاره آی ستاره، سر و ته نواراست (۶)
آهای معلم بد، نقاشیمونو ببین
ببین، ولی نگو باز، این چیه که کشیدین
اونقدرا که تو میگی، بی آب و رنگ نموندیم
ماها یه عمره با ساز، ترانههاتو خوندیم
معجزهی دست تو، رو کاغذا زیاده (۷)
خرابشون نکن تو، با چند تا فحش ساده
بذار بگیم که خوبه، چقدر خوبه که هستی (۸)
با واژههای شعرت، میبریمون تو مستی
آهای معلم بد، خوبی چی شد، دشمنی؟ (۹)
خوشی که پنبهمونو با قلمت میزنی؟ (۱۰)
ما هم خوشیم به این که، ترانههاتو خوندیم
خوشحال میشیم دوباره، تو حوض تو بیفتیم
۱- نظر شهیار قنبری در مورد ترانهسراهای امروز مثل یغما گلرویی این است: کپی ضعیفی از ترانهسراهای پیش از انقلاب.
۲- بیشک یکی از بهترین ترانههای اجتماعی-سیاسی ایران، بوی خوب گندم با صدای داریوش است. ترانهای که شهیار نام آن را همه جا میبرد و رد پای آن در ترانههای دیگر او هم دیده میشود.
۳- “ترانه مال مردم نت به نت، پیدا ولی گم بود” از ترانهی راه من با صدای داریوش. من شهیار قنبری را گم کردهام.
۴- اشاره به ترانهی حرف از شهیار قنبری.
۵- ما برای اینکه ترانهنویسی را یاد بگیریم رونویسی هم میکنیم و این کار بدیست. به خصوص اگر ترانه، قصهی بره و گرگ شهیار قنبری باشد.
۶- هنوزم که هنوزه ستاره آی ستاره، سر و ته نواراست. اشاره به ترانهی سر و ته نوار با صدای مهرداد و گوگوش.
۷- “معجزهی دست تو رو میسازه” معجزه از شهیار قنبری با صدای راستین.
۸- “چقدر خوبه که هستی، اگه حتی بد بد” خوب خوب از شهیار قنبری با صدای گوگوش و موسیقی مهرداد آسمانی.
۹- “انگار با هم غریبهایم، خوبی ما دشمنیه/کاش من و تو میفهمیدیم، اومدنی رفتنیه” سقوط از شهیار قنبری با صدای داریوش.
۱۰- “خوشم، خوشم، چنان خوشم که غصههامو میکشم” ترانهی خوش از شهیار قنبری با صدای راستین.
