• ۱۲م تیر, ۱۳۸۷ | در دسته‌ی شخصی | نوشته شده توسط foadsa در ۱:۳۲ ب.ظ

    می‌تونست روز تولدم امسال، یکی از مزخرف‌ترین روزهای تولدم باشه. هر چند که من روزهای تولدم با روزهای معمولی‌م هیچ فرقی هم نمی‌کرد. اما دو امتحان پایان‌ترم مشکل این روزها رو برای من سخت کرده بود. منی که با درس خوندن غریبه‌ام. خلاصه هر چه بود امتحانات تموم شد، باید دید سرنوشت من به کجا می‌زسه.
    اما امروز ۱۲ تیر ۱۳۸۷، فقط یک روز تولد معمولی برای من نیست. این یک روز تاریخی برای من است. تبریکات صمیمانه‌ی دوستان مجازی‌ام به من ثابت کرد که می‌شود به جامعه‌ی مجازی دل بست و غصه‌ها رو از یاد برد. اگر اطرافیان حقیقی بگذارند می‌توان به جامعه‌ی مجازی و دوستانش تکیه کرد. می‌شه به آق فری (فرشاد عزیز) و اسی (احسان مصلحی) و همه‌ی بچه‌های توییتر و فرندفید و وبلاگستان ایمان آورد. با این حرکتی که خود نبوغ است: پادکست تبریکات تولد فؤاد!
    نمی‌دانم چه بنویسیم، که برای من در این لحظات سخت است با واژه‌ها ور بروم. گاهی وقت‌ها واژه در مقابل عظمت دوستی کم می‌آورد. چه می‌شود گفت.

    وقتی پستچی زنگ در خانه را می‌زند و تو از بچه‌های توییتر و فرندفید، هدیه‌ی تولد دریافت می‌کنی، بغض می‌کنی و خجالت می‌کشی از اینکه لیاقت این همه محبت را نداری. عکسی که می‌بینید، نشانه‌ی کوچکی از بزرگواری این عزیزان است. عقاید یک دلقک از طرف حامد ملک، عاشقانه‌ها از طرف مه یا و آنام و زندگی در پیش رو از طرف مریم اردکانی.
    این تاریخی‌ترین روز تولد من است، علاوه بر اینکه او هم این روزها پیش من است، و چه لذتی بالاتر از این همه دوستی و محبت

    و جاودانگی؟ دست تک تک شما دوستان رو از راه دور می‌بوسم و امیدوارم با من یا بی من هر جا که هستید در یاد هم باشیم. دوستتون دارم.

    این عکس هم هدیه‌ای‌ از طرف باران کوچولو:

    خبر تکمیلی: هدیه‌ی پدرام ویسی هم رسید: مکتوب اثر پائولو کوئیلیو، ممنون پدرام جان.

  • ۲۷ نظر برای “تاریخی‌ترین روز تولد من”

    WP_Modern_Notepad

    نظر بدهید

    توجه: مدیریت نظرات فعال است و ممکن است انتشار نظر شما با تاخیر صورت بگیرد. نیازی به فرستادن مجدد نظر نیست.

جی‌میل

Gmail

من

خبرنامه

Enter your email address

Delivered by FeedBurner

آمار

TwitterCounter for @foadsa counter

Performancing Metrics Blog Statistics