ویدیویی که میبینید رو بعد از مدتها که از این نشست گذشته، من در گوشی موبایلم پیدا کردم. یادم نیست خودم این شاهکار رو خلق کردم یا دوستی با گوشی من این لحظه را به یادگار برداشته است. پیشاپیش از کیفیت بد صدا، تصویر و کلهم اجمعین ویدیو عذرخواهی میکنم، جو جلسه و شرایط حاکم بر آن باعث شده ویدیو اینگونه در بیاید. به هر حال آن را به خاطر به اشتراک گذاشتن خاطرات با شما منتشر می کنم.
ویدیو آخرین لحظات نشست است و مسعود کیمیایی در حال بحث در مورد محدودیت و ارتباط ان با شکوفایی خلاقیت است. امیدوارم برای شما هم جالب باشد. ۱۰ ثانیه آخر ویدیو هم ارزش قانونی ندارد!
راه من
تو فکر یک ترانهام، از آرزوهای محال
خرداد ۱۹م, ۱۳۸۷ در ۲:۵۳ ب.ظ
خلایق هر چه لایق. این کیمیایی رو بگو چه صبر و تحملی داره با همچین الاغی بحث می کنه. اون یکی رو بگو چه خ.ایه مالی ضایعی می کنه.اعصاب ام به هم ریخت.
خرداد ۱۹م, ۱۳۸۷ در ۲:۵۸ ب.ظ
آدم چیز زیادی متوجه نمیشه
خرداد ۱۹م, ۱۳۸۷ در ۸:۴۹ ب.ظ
این کیمیایی از اون … های روزگاره
خرداد ۲۰م, ۱۳۸۷ در ۳:۳۶ ب.ظ
آخرش سنگ پا پیدا شد یا نه؟
تیر ۳م, ۱۳۸۷ در ۱۱:۵۴ ب.ظ
کیمیایی هم میتونه اینده ساز برای ایران باشد.