۶ نظر برای “وقتی می‌گوییم طنز، یعنی چه؟”

زهرا گفت:
اردیبهشت ۲۷م, ۱۳۸۷ در ۱۱:۲۵ ق.ظ

برای منم پیش اومده که از شوخی های این مدلی با بعضی اشخاص ضدحال خوردم ولی خوب اونا از شوخی فراتر بوده و توهین بوده.
ولی اگه طنز، طنز درست حسابی باشه، چرا که نخندیم؟
مرسی.
:P

Amir گفت:
اردیبهشت ۲۷م, ۱۳۸۷ در ۱۲:۲۹ ب.ظ

موافقم

دوست گفت:
اردیبهشت ۲۷م, ۱۳۸۷ در ۱:۱۴ ب.ظ

راست میگی …
این نکته ای که اشاره کردی یه زیر شاخه دیگه ای هم داره که بعضی ها بهش میگن “سلاح طنز “…

مسئله اینجاست که طنز یعنی منتقد رفتار و کردار و تفکر های قابل تغییر بودن…اما وقتی این رفتار متمرکز میشه روی اون بخش هایی از شخصیت و خصوصیات افراد که قابل تغییر نیست (مثل خصوصیات فیزیکی، ملیت، چهره …) اون وقت کار به هجو می کشه.

البته خیلی ها هم (مثل خودم) معتقدند که مرز بین هجو و طنز انقدرها هم مشخص و تعریف بردار نیست. یعنی گاهی در به طنازی کشیدن ;) جنبه های قابل تغییر هم عدم ظرافت و دقت ممکنه کار رو به هجو نزدیک تر کنه.

نمی خوام بگم هجو اصلا نباید باشه، چون اگر کارکرد خودش رو نداشت اصلا بوجود نمی اومد …

اما باید دید هدف طناز طنز نویس از کاری که داره می کنه چیه … اگر واقعا برای ایجا تغییر و اصلاح و گوشزد کردن و پیچوندن گوش آدم های غافل و دوستان و عزیزان قلم میزنه … باید خیلی مواظب باشه که مخاطبش نکته رو میگیره یا نه!
عصبانی کردن مخاطب و غلغلک دادنش در جایی که حساسیت زیاد روش وجود داره ممکنه در مخاطب یه جور مقاومت خیلی طبیعی ایجاد کنه که اصلا کل هدف اولیه طنز نویس رو مخدوش می کنه.

البته مخاطب هم هرچی بیشتر ذهنش رو باز کنه و بیشتر بخونه و بیشتر خودش رو قضاوت کنه، درک طنز و اثرش روش بیشتر میشه.

نکته اینجاست که تفکر مخاطب و مهارت و تند و تیزی طنازِ طنز نویس باید پا به پای هم افزایش پیدا کنه…که اگر یکیش بالا بره و اون یکی درجا بزنه …تعادل کفه ترازو به هم میخوره و همه کاسه کوزه ها به هم میریزه (و چه بسا که همه اش سر طنزنویس بشکنه)

این همه حرف زدم که بگم این که گفتی :

” به جای برآشفتن و پرخاش و عصبانیت بیایید از چند خط طنز لذت ببریم. بیایید تمرین کنیم که به خودمان هم بخندیم که به قول شاعر: خود شکن آینه شکستن خطاست…”

عین حقیقت در بالابردن کیفیت تعاملات جوامع انسانیه!

vivavida گفت:
اردیبهشت ۲۷م, ۱۳۸۷ در ۱:۲۶ ب.ظ

طنز توی جامعه ی ما اصلا جا نیفتاده . طنز به نطر من می تونه شامل همه بشه . حتی من حتی تو . ما هممون بالاخره یه شخصیت طنز داریم اما اینجا تا به یکی بخندی بهش بر می خوره قهر می کنه می ره . جنبه ی طنز پایینه … البته توی بعضی مسائل دوستانه به نظر من آدم باید ببینه با کی داره شوخی می کنه ..

مهران گفت:
اردیبهشت ۲۷م, ۱۳۸۷ در ۲:۴۹ ب.ظ

با مطلبت موافقم.
سایت خوبی داری٬ به من هم سر بزن!
D:

سیاوش گفت:
اردیبهشت ۲۸م, ۱۳۸۷ در ۹:۱۹ ق.ظ

همه راست میگن , “آخر دموکراسی” , ولی به نظر من, طنز همون با پنبه سر بریدنه,اگر قرار باشه که توش مستقیم چیزی بگن دیگه طنز نیست,البته بستگی داره به چی بگیم طنز

یک نظر بدهید