نه! رگ گردنتان باد نکند. غیرتی نشوید. اصلآ مهم نیست. جناب پوتین لطف کردند بعد از عمری به عنوان مهمترین آدمی که این سالها قدم به خاک مقدس ما میگذارد آمدهاند. فکر نکنید که عامل تمام بدبختیهای صد سال اخیر ما همسایگان شمالی بودهاند. بگذارید خیال کنیم دار و ندار ما را آمریکا به فاک داده است. آن روزی که خلیج فارس را یک مؤسسهای خلیج عربی نامید. اصلآ برای چه خلیج فارس؟ طرف عربی خلیج را نگاه کنید همهشان ایرانیاند. همهاش آبادی و سرزندگی و آزادیست.
ما دلمان انرژی هستهای میخواهد به ما چه دریای خزر آب دارد و زندگی. به ما چه که دریای خزر منابع عظیم نفتی دارد. اصلآ میخواهیم چه کار، وقتی جوانان مملکت میروند آنجا عیاشی؟ مظهر فساد است این دریا.
قدیمترها به پدرانمان میگفتند این نفت باید برای آیندگان بماند. اما چه گافی داده بودند آخر استفاده از میدانهای نفتی دو طرفه است اگر از اینور نسوزانی آنور عراقیها میسوزانند. اصلآ روسیه را برای همین داریم. برای اینکه چیزی که داریم را برای دیگران بگذاریم و چیزی که نداریم را به دست بیاوریم. مثل صنعت خودروسازیمان میشود نفت و پتروشیمی را به گا میدهیم اما خودروی ملی تولید میکنیم. حالا فرانسه که خودروهایش را به ما قالب کرده شاخ میشود.
اصلآ انگار شمال کشور هیچگاه جزئی از خاک ایران نبوده است. همیشه وقتی شوروی در شمال کشور میچرید ما مراقب بودیم از جنوب کسی به خاکمان تجاوز نکند. افغانستان را رها کردیم تا انگلیس بوشهر را نگیرد اما برای بخشیدن شمال کشور معاهده امضا کردیم.
این دریای خزر که میگویند بزرگترین دریاچهی دنیاست از نظر سیاستمداران ما حکم هیچ را دارد. میدانی چرا چون با اینکه بالای نقشه است نمیتوان به سادگی آبش را به پایین نقشه ریخت.
ما روز عید فطرمان را به سرزمینهایی اختصاص میدهیم که گمان میکنیم اسرائیل اشغالش کرده است. روز جهانی قدس چشم استکبار را کور میکنیم اما دشمن اصلی ما ذره ذره از خاک ایران سوء استفاده میکند.
این سبز پررنگ شمال چقدر مظلوم است در همیشهی تاریخ این سرزمین اما هنوز هم “بحر خزر یعنی وطن، یعنی شناسنامهی من*”
————————————-
* شناسنامهی من/شهیار قنبری
راه من
تو فکر یک ترانهام، از آرزوهای محال
