راه من

ساعت‌های ناب کوپا آمه‌ریکا بامداد فردا به پایان می‌رسد. فینال رؤیایی آرژانتین و برزیل ساعت ۰۰:۳۰ بامداد دوشنبه به وقت ایران شروع می‌شود انتقام شکست ناحق دوره‌ی قبل هیجان بازی را دو برابر می‌کند. نه انقلابی و نه اعتراضی به سبک گردباد، ما از آن توپی که با جادوی آلبی‌سلسته‌ها روی زمین می‌چرخد لذت می‌بریم. ما دون دیه‌گو را می‌پرستیم چون فوتبال خالص است چه در دوره‌ی بازی کردنش چه الآن که هیجان را به سکوهای ورزشگاه می‌آورد و خوشحالیم که برزیلی‌ها با این‌همه ستاه‌ی خدادادی و غیرخدادادی چنین معجزه‌ای را ندارند.
فدراسیون فوتبال آرژانتین یک فدراسیون قدرتمند و بابرنامه است گرچه اتفاقات جانبی ورزشگاه‌ها نقاط تاریکی را به پرونده‌اش می‌گذارد اما باثبات‌ترین فدراسیونی که در این سال‌ها دیده‌ام از آنِ آرژانتین بوده است.
به هر حال بعد از چهارده سال با آلفیو باسیله دستیابی به قهرمانی چندان دور نیست فقط چند ساعت مانده است…

در مورد تیم ملی ایران و این جام ملت‌های آسیا گفتنی زیاد است. اینکه حقیقتآ من دوست ندارم این تیم قهرمان شود نه از نبود غیرت ملی می‌آید و نه از بی‌هویتی، تنها از سرِ دلسوزی نمی‌خواهم بی‌برنامه‌ترین تیمی که در این سال‌ها داشته‌ایم با این سبک‌های من‌درآوردی جناب علی‌آبادی و غیرفوتبالی‌ترین سرپرست فدراسیون یعنی کیومرث هاشمی بدعت بگذارد.
تنها صدا و سیما و سیاست الآنش را با موقع جام جهانی و ریاست دکتر محمد دادکان مقایسه کنید. چرا فردوسی‌پور با آن‌همه تبحرش در به چالش کشیدن امیر قلعه‌نوعی تنها به یک جمله در مورد عنایتی بسنده می‌کند؟ در حالی که سال گذشته تا دیدیم و شنیدیم از رسانه‌ی ملی کوبیدن دایی و برانکو بود. اگر بگویم سال گذشته علی‌آبادی دوست نداشت تیم نتیجه بگیرد اغراق نکرده‌ام که از کارهایی که می‌کردند مشخص می‌شد.
ببینید ترکیب برانکو از لحاظ نفری چه تغییری کرده است؟ دایی، گل‌محمدی و بختیاری‌زاده که خود رفته‌اند. میرزاپور که مصدوم است بقیه همان‌هایی هستند که از برانکو ایراد می‌گرفتیم! فریدون زندی که بعد از جام جهانی به دلیل آلمانی بودن استایلش مغضوب شده بود بعد از بازگشتش باز منجی تیم ملی شد همان کسی که به برانکو می‌گفتند بهتر از او را در ایران داریم!
انگار که درست گفته‌اند چوب خدا صدا ندارد، عنایتی همان شخصیتی که با غرور از علی دایی ایراد می‌گرفت چند دقیقه در ترکیب مفید بود؟ با اینکه به دایی پاس نمی‌دادند اما او مقصد کلی از پاس‌هاست.
کمی منطقی فکر کنید اگر جای این تیم چین که عالی هم کار کرد پرتغال و آنگولا بازی می‌کردند نتیجه چه بود؟ مکزیک را نمی‌گویم که خود دیدیم آن فاجعه‌ی چهار بر صفر را.
بخیل که نیستم اگر با این بازی‌ها و برنامه‌ها تیم ملی قهرمان شد نوش جانمان!