راه من

اگر این سال نحس بگذارد لذت ببریم لحظه‌های ناب زیاد است و شرایط فراهم است. وقتی هنر یکی‌یکی لذت‌هایش را از ما می‌گیرد و آخریش همین ناصر عبداللهی آدم دیگر هراسش می‌گیرد از هنر بنویسد اما به هر حال شب یلدا را باید لذت برد و این لذت با رسیدن علیرضا عصار و موسیقی ناب شهرداد روحانی دوچندان می‌شود.
صبح آلبوم “نهان مکن” با صدای “علیرضا عصار” و موسیقی بی‌نظیر “شهرداد روحانی” را گرفتم با عکس‌ها و نوشته‌هایی از علیرضا عصار، شهرداد روحانی و ارکستر سمفونیک لندن البته بماند که قاب سی‌دی آنقدر سست بود که درش جدا شد و جای سؤال از پخش‌کننده است که اثری به این ارزشمندی چرا اینگونه سهل‌انگاری می‌شود.
علیرضا عصار از معدود خوانندگانی‌ست که شعر را می‌فهمد و موسیقی‌اش به شعر و صدا متکی‌ست چیزی مثل داریوش و گوگوش و این‌بار قطعات این آلبوم با اشعار احمد شاملو، مولانا، دکتر شفیعی کدکنی، دکتر افشین یداللهی، دکتر شاهکار بینش‌پژوه و افشین مقدم تزئین شده است.
خواستم از یلدا بنویسم دیدم یلدا آنقدر دوست‌داشتنی‌ست که سکوت در مورد قدمت و سنتش زیباییش را دو چندان می‌کند.

قسمتی از شعر “نهان مکن” مولانا:
دوش چه خورده‌ای دلا راست بگو نهان مکن
چون خموشان بی‌گنه روی بر آسمان مکن
باده‌ی خاص خورده‌ای، جام خلاص خورده‌ای
بوی شراب می‌زند خربزه در دهان مکن…