راه من

آنچنان درگیر ائتلاف‌ها و انتخابات شده‌ایم دیگر یادمان رفته پیش رویمان چه انتخاباتی‌ست و مشکل ما از کجاست. چنان دم از تحریم و شرکت می‌زنیم که گم کرده‌ایم روی اصلی سکه را. مجلس خبرگان را که همه بی‌خیال شده‌ایم اما به هر حال شرکت ما در صف‌های آن هم نوشته می‌شود مهر بر مشروعیت چنین مجلسی خواهیم زد، مهم نیست. مهم چیز دیگری‌ست. شوراها کارش چیست و نیاز ما به آن چیست و چه هدیه‌هایی دارد؟ شما آن‌جا در تهرانید با نامزدهایتان حال می‌کنید و شور و حال به راه انداخته‌اید. شورای شهر ما؟ بد کار نکرده است مگر چه باید بکند شهرداری آورده‌اند که صدها با از استاندار تک بعدمان بهتر است. شهر ما را دو طبقه می‌کند. تمیزتر شده‌ایم گرچه هنوز هم که برف و باران می‌آید آب در خیابان‌هایمان جمع می‌شود اما ترافیک شهری‌مان بهتر شده است. قرار نیست شوراها برایمان دموکراسی بیاورد قرار است ساختار شهرمان را بهبود ببخشد. قرار نیست شورا وزیر استیضاح کند یا وکیل مجلس شهرم را توبیخ کند قرار است نیازهای شهرم را رفع کند. خودمان را به کدام راه می‌زنیم؟
برنامه‌های رسانه‌ی ملی مردم را از صندوق‌ها دور می‌کند و حرف‌های اصلاح‌طلبان مردم را به سمت صندوق می‌کشاند و حوصله‌ی من سرمی‌رود. خواستم بگویم انتخابات باید دغدغه‌ی اصلی باشد تا مهم شود و برای من نیست اما برای خیلی‌ها هست و مرا چه؟ برای من مهم نیست که شورای شهرم از چه کسانی‌ست چون نمی‌دانم کدامیک مدیریت شهری را می‌فهمد و مشکلات روانی شهر را توان رفع دارد حال می‌خواهم موافق نظام باشم یا که مخالف نیازی به حضور من نیست چون نمی‌دانم اما یکی می‌داند شهرش چه می‌خواهد و چه کسانی دوای دردش هستند خب برای او مهم است و حضور حق او.
می‌شود طرفداری‌هایتان را بکنید و اجبارهایتان را در خود نگه دارید؟
دیده‌اید کسی را که بخواهد در سرما با ماشین به خانه برود و جیب‌هایش فقط کلید خانه‌اش را دارد؟ جای شخصی بوده‌اید که برای تلفن به درمانگاه هم باید به خانه‌ی همسایه‌اش برود؟ شاید دوستی داشته‌اید که وصله‌های شلوار جین قدیمی‌اش بیشمار شده باشد. به خاطر همه‌ی این کمبودها دست از اجبارها بردارید. من صلاح خود را می‌دانم و یقین که حق من است.
فقط می‌توانید به من بگویید اگر هادی ساعی طلا می‌آورد آیا دل مردمش شادتر نبود تا اینکه بخواهد مشکلات تهران را حل کند؟ شوراها از اولش هم برای سیاست نبود چرا شکست در انتخابات ریاست‌جمهوری اصلاح‌طلبان باید به انتخابات شوراها کشیده شود؟ آقای نجفی یک زمان وزیر آموزش و پرورش نبود؟ ضررهایی موقع وزارتش خورده‌ام کاستی‌های تمام ائتلاف‌ها زیاد است اما حق هنوز هم با شخص است بگذارید خودش راهش را انتخاب کند.
خواستید مقاله‌ی فرخ نگهدار با عنوان “با این انتخابات غیرآزاد چه باید کرد؟” را هم بخوانید.