راه من

فرق کسانی که در آمریکا سیتی‌زن هستند با کسانی که اینجا یعنی در ایران اقامت دارند بودن یا نبودن نیست! بلکه فرق ما این است آن‌ها می‌خواهند و می‌توانند اما ساکنان اینجا می‌خواهند ولی نمی‌توانند.
نگاه کنید:
رئیس‌جمهور آمریکا می‌خواهد عراق و افغانستان را بگیرد و می‌تواند، اما رئیس‌جمهور اسلامی ایران می‌خواهد اسرائیل را از بین ببرد و نمی‌تواند!
سینماگران آمریکا می‌خواهند فیلم دلخواهشان را بسازند و می‌توانند اما سینماگران ایران می‌خواهند و نمی‌توانند.
نویسندگان و روزنامه‌نگاران آمریکا می‌خواهند در نقد و کوبیدن سیاست‌های دولتشان آشکارا بنویسند و می‌توانند اما در اینجا می‌خواهند و نمی‌توانند.
مردم آمریکا می‌خواهند از لحظاتشان لذت ببرند و اختیار تن و بدن خود را داشته باشند و می‌توانند اما مردم ایران می‌خواهند و نمی‌توانند.
ساکنان آمریکا می‌خواهند در اینترنت پشتک بزنند و می‌توانند اما ایرانی‌ها می‌خواهند اما بیشتر از ۱۲۸ کیلوبایت نمی‌توانند.
آمریکایی‌ها می‌خواهند پیشرفت کنند و می‌توانند اما مردم ایران می‌خواهند و نمی‌توانند.
آمریکایی‌ها می‌خواهند سلطان دنیا باشند و می‌توانند اما ایرانی‌ها می‌خواهند و نمی‌توانند.
ساکنان آمریکا می‌خواهند از حقوق برابر برخوردار باشند و می‌توانند اما ساکنان ایران می‌خواهند و نمی‌توانند.
مردم آمریکا می‌خواهند به رئیس‌جمهورشان بخندند و می‌توانند اما مردم ایران می‌خواهند و هرگز نمی‌توانند!
و از این دست خواستن‌ها و نتوانستن‌ها زیاد است…