راه من

وقتی نمی‌نویسم یعنی سردرگمم، یعنی نمی‌دونم که چی بنویسم در ضمن به جای اینکه تابستون بر ساعات نوشتاری من اضافه کنه ازش کم کرده تا حد صفر! این هم از معضلات پایتخت.
می‌خواهم از نرگس بنویسم که چیزی جز اتلاف وقت و یک فیلمنامه‌ی ضعیف پر از آب نیست فرصت نمیشه. می‌خواهم از شعبان جعفری (بی‌مخ خودمان) بنویسم و لباس‌شخصی‌های بی‌‌فکر اما دردآور است وقتی کسی در سالروز جنایتش بمیرد.

و یک هفته‌ای که فکر می‌کنم از تیم ملی‌مان چه چیزی مانده است به جز مشتی لقب و نام و کینه که آرزویی جز عدم موفقیت در دل نمی‌انگیزد! وقتی ادعا می‌کنیم تفکراتمان حرفه‌ای‌ست اما پشیزی اجرایش حرفه‌ای نیست.
از برکناری رئیس فدراسیون تا تغییر کادر فنی با اتوبوس نفراتش و لیست بازیکنان. فکر کنم تمام این حرکات را از شکست‌ها آموخته‌ایم و عبرت گرفته‌ایم! این همان حرف‌هایی‌ست که از روز بعد از بازی با آنگولا شروع شد. باید تجربه اندوخت. به برانکو و دایی ودادکان تاختید و خود بر مسند نشستید و باز از زیر صفر شروع کردید یک گروه دیگر با نفرات جدید همان کاری که در تمام زمینه‌ها کرده‌ایم چه در کابینه دولت و حکومت و مجلس و غیره.
گروه را آوردیم و یک‌ماه اردو زدیم و بازی دوستانه انجام دادیم. هیچ ندیدیم. با سوریه مساوی کردیم در حالی که تساوی با آنگولا را فاجعه می‌دانستیم. اما می‌گوییم هنوز اول راه است و بچه‌ها آماده نبودند مگر خودتان نمی‌گفتید آماده‌ها باید دعوت شوند؟! انتقاد نکنید و حمات کنید. گفتیم باشد با اینکه نشانی از تیم ملی ایران نمی‌بینیم بگذار طرفدارش باشیم تا به راحتی به جام ملت‌ها صعود کند اما ما قبلآ با آماتورهایمان سوریه را می‌بردیم. یادتان است همین برانکو که مربیان داخلی چشم دیدنش را ندارشتند تیم را به راحتی به جام‌جهانی برد و هیچ‌گاه درست حمایت نشد اما امیر قلعه‌نویی با سوریه مساوی می‌کند و حمایت همه‌جانبه می‌شود. قصد و غرضی ندارم اما ببینید شمایی که به کنایه‌ی برانکو بعد از بازی با مکزیک خرده گرفتید که گفته می‌خواستید به مکزیک ۵ گل بزنیم. امیر قلعه‌نویی می‌گوید بازی عالی بود در حالی که ما بازی‌ای ندیدیم!
بخیل که نیستیم این تیم ملی ماست. ژنرال عزیز که استقلال را قهرمان کردی کمی با ما روراست باش تا قبولت کنیم ایرادها را بگو و برطرفش کن مشکلی نیست که یک روز دایی گل می‌زند یک روز عنایتی یک روز هم یکی دیگر اما لااقل ایرادهایی که خودتان به برانکو و تیمش می‌گرفتید را نداشته باشید. پیروزی‌هایی که به دست می‌آوری هم نوش جان تو و هم ما اما حرف‌هایت غیرقابل‌تحمل است و اجرا مدیران تحقیرآمیز انگار دوست داری اینگونه پیش بروی با لیستی که برای بازی کره و سوریه داده‌ای. این اول راه نیست باید همه چیز را گفت که اگر شکست بخوریم فاجعه‌ای رخ می‌دهد صدبرابر دلخراش‌تر از نیمه‌ی دوم بازی با مکزیک و آن حذف برای اولین بار از جام ملت‌های آسیا است. با رفتارهایتان به آن سمت می‌روید. هرچه پیش‌آمد حقیقت است به هر حال نوش جانت ژنرال!