راه من

جون به لب شدیم تا آقای پکرمن تصمیم خودش مبنی بر برد رو گرفت! خدای غافلگیریه این مربی انگار از قبل تصمیم گرفته بود روی اعصاب ما راه برود اما به هر حال آخرش پیاده شد! مکزیک رو دیدین؟ آیا ایران می‌تونست اینگونه جلوی آرژانتین بازی کنه؟
ضربه ماکسی رودریگز گل نبود دسته گل بود! چقدر سریع انتقال بازی میدن این آرژانتینی‌ها، از راست به چپ که سورین باشه دوباره از چپ به راست که رودریگز باشه. یک استپ مامان و یک دسته گل یادبود هدیه به سانچز! این گل هم تیمی بود هم فردی! خداییش تا به حال در این جام چنین گل تیمی-فردی دیده بودین؟
مارادوناهای جدید آرژانتین کم‌کم خودشان را رو می‌کنند! آیمار هم دیشب به جمع ستارگان این جام آرژانتین اضافه شد و آبوندانزیری که منو متحیر شروع‌های مجدد خودش کرده چند توپ خطرناک رو هم گرفت تا نشان دهد بی‌جهت به او اطمینان نکرده‌اند.
نفسمان گرفت اما بردیم، تعویض‌هاش رو گذاشت بعد از اینکه مکزیک هر سه تا تعویضشو کرده بود. سه تعویض رؤیایی، انگار نتیجه توی دستای پکرمنه! حالا باید ببینیم با آلمان میزبان چه خواهیم کرد به قول جلالی تیم برنده قهرمان خواهد شد.