راه من

هلند را که نام می‌بریم پر است از مردان بزرگ قدیمی، طرفدارانش با خاطرات خوش قدیم زنده‌اند و با نام‌های بزرگ کنونی، یوهان کرایف شاید بزرگ‌ترین‌شان باشد مردی که در ردیف اسطوره‌ها می‌آید. با مارادونا، پله، بکن‌بائر، میشل پلاتینی، اوزه‌بیو و …
خب بازی‌های اسطوره‌ی هلندی‌ها را ندیده‌ام اما آن‌قدر بزرگ هست که برایش احترام قائل باشم، پیرمردی که در نیوکمپ یک جایگاه اختصاصی برای خود دارد و ما بارسایی‌ها خود را مدیون او می‌دانیم. نام او در تاریخ هلند و بارسلونا یک نام ماندگار و از یاد نرفتنی‌ست.

آری این هلند مردان بزرگی را در خود داشته‌ است. مثلث آتشینش را هیچ‌کس از یاد نمی‌برد ریکارد، گولیت و فان‌باستن با پشتوانه‌ی رونالد کومان اما این هلند جز یک قهرمانی در اروپا موفقیت بزرگ دیگری نداشته است غیر از این‌که دوبار پیاپی در فینال جام‌جهانی از آلمان و آرژانتین شکست خورده است. و انتقامش را سال ۹۸ از آرژانتین گرفت، در بازی‌ای که توپ ستاره‌های آرژانتین راهی به جز تیرک دروازه پیدا نمی‌کرد. در بازی که اشتباه داور باعث شد اورتگا هم اشتباه کند و در بازی که دنیس برگ‌کمپ آن گل تاریخی‌اش را زد آن‌ها انتقام شکست تاریخی‌شان در فینال ۱۹۷۸ از آرژانتین را گرفتند. در آن سال آن‌ها آری ‌هان را هم داشتند که سومین گل تاریخی جام‌جهانی را زده است. اما هلندی که سال ۹۸ چهارم شد مربی‌ای چون گاس هیدینگ داشت یکی از نابغه‌های نیمکت‌نشین!

هلند نیز همچون اسپانیا هیچ‌گاه رختکن آرامی نداشته است. اما فان باستن بازیکن بزرگی که پایان تلخی در بازیگری داشت با یکدست کردن رختکنش این آرامش را بعد از سال‌ها به تیم برگردانده است. حال هلند تیم تقریبآ بدون حاشیه‌ای‌ست ولی بازی‌های زیبایش گم شده‌اند بازی‌هایی که حتی تا همین چند سال پیش سیدورف، داویدز و کلایورت باعثش بودند و همین‌طور مارک اورمارس. ستاره‌های کنونی هلند به تنهایی بزرگی یک تیم را دارند: رود فان نیستلروی، آرین روبن، جیووانی فان برونکهورست، مارک فان بومل و رافائل فان درفارت. اما بازی‌های هلند با دو تیم صربستان و ساحل‌عاج چیزی از این ستاره‌ها نشان نداد.

برعکس آرژانتین با اینکه پر است از ستاره اما انگار روح ستاره‌ها همه در یک بدن دمیده شده است. ستاره‌هایش دوست ندارند تنها ستاره باشند و این تیمشان را تبدیل به ستاره‌ی جام‌جهانی کرده است. بازی هلند و آرژانتین همیشه منشأ زیبایی و جذابیت بوده است و همیشه هم با حساسیت اما این‌بار چنان حساسیتی ندارد اما می‌توان منتظر زیبایی بود. شاید اگر ساحل‌عاج یک گل دیگر به هلند زده بود حساسیت جذابیت بیشتری به بازی می‌داد اما به هر حال هرچه هست این دو تیم بخت‌های قهرمانی‌اند. انگیزه‌ی انتقام در آرژانتینی‌ها هست و اولین تیمی که باید قربانی انتقام شود هلند است پیش از انگلیس و آلمان و برزیل.

هلند نمایندگان زیادی در این جام روی نیمکت‌ها دارد، معروف‌ترینشان همان گاس هیدینگ بزرگ است مربی استرالیا که حقش یک مساوی در مقابل برزیل بود. بن هکر هم مربی ترینیداد و توباگو است و ادووکات مربی کره‌ی جنوبی. اما خود هلند گرچه نام بزرگی را روی نیمکت رهبری دارد اما مطمئنآ مربی بزرگی نیست. و این برگ برنده‌ی خوزه نستور پکرمن بزرگمرد آمریکای لاتین است. او مربی بزرگی است می‌توان به یک بازی بزرگ امیدوار بود بازی سنتی آرژانتین و هلند. هلندی که برایمان یک خاطره است و آرژانتینی که زندگی‌ست.

» جام باارزش هست ولی آرژانتین دل‌ها را ربوده است! - سیاورشن