تصمیم داشتیم برای افتتاحیه اینترنتنامهی انتقادی-فکاهی زابغر، زحمتهای زیادی بکشیم، در برنامهمان ایدههای زیادی چیده بودیم، میخواستیم کاری بکنیم تا آلمانیهای میزبان جام جهانی یاد بگیرند چگونه باید افتتاحیه از خود در کرد.
دعوت کردیم از خوانندههای معروفی نظیر جنیفر لوپز، کریستینا آگویلرا، بریتنی اسپیرز، مایکل جکسون، ۵۰ Cent، انریکو و الویس پریسلی!!! البته بعد از اینکه دعوتنامهها را فرستادیم متوجه شدیم که این آخری یک زمانی یک جایی توسط عزرائیل کشته شده است! ای عزرائیل تروریست، گویا خواننده معروفی بوده است این الویس! به هر روی ما قصدمان بترکون بود، و از هیچ تلاشی دریغ نمیکردیم، اما گویا تمام اینهایی که نام بردم ملیتی غیرایرانی داشتند، و نمیدانستند که ما قرار است یک مجله طنز افتتاح کنیم نه نیروگاه اتمی! هرچه بود، با کمال مهربانی و خوشرویی دست ما را از لمسشان رد کردند و گفتند چه پررو! ما هم که غیرتی و ناسیونالیست، با خود گفتیم انگار آدم معروف قحطه! البته طوری گفتیم که حتی خود نیز نشنیدیم.











خرداد ۴م, ۱۳۸۵ در ۵:۲۸ ب.ظ
سلام و خسته نباشی
اگه این جام جهانی زودی شروع و تموم بشه
دیگه از این دلهره برد و باخت خلاص میشیم و این بحثها رو هم دیگه نمی بینیم
سوت مسنجری
کاش ایران اول بشه
دی
خرداد ۴م, ۱۳۸۵ در ۷:۰۲ ب.ظ
المبروک، المبروک!!
آنجا پر نوشته و روزگارتان پر لینک و عمرتان پر پیجرنک باد