راه من

مانده است چه کند عزیز دل، آمریکا که از هر حرفش برداشت خشن می‌کند، جوانان که از او آزرده‌اند چون تیپش تو ذوق می‌زند، دختر‌ها مبارزه با بدحجابی را بازگشتی به ۱۴۰۰ سال پیش و شکست تلاش‌های خود می‌دانند، مجلس در تصویب طرح‌های اقتصادی ناسازگاری می‌کند، رهبر که با مصباح چشم و هم‌چشمی دارد، شریعتمداری هم نشان داد که رفیق است تا وقتی به میل او پیش می‌رود، و حالا استاد، پیشوا و مقتدا و ضامن هاله‌ی نور از او دلگیر است که چرا، فحشا را به میادین مردانه‌ی فوتبال می‌کشی، فکر نمی‌کنی که توی تلویزیون حالت خوشی ندارد که جمعیتی که تا به حال این همه جنس مخالف یکجا ندیده است، چیزهایی را بالا ببرد و هوا کند؟

البته خدا پدر و مادر آلمان و ایتالیا و کفار دیگر را بیامرزاد که چند لژیونر از ایران گرفتند تا بازیکنان دیگر ندیده نمانند، الآن همین علی دایی یا هاشمیان را نگاه کنید، بعد از حضور در آلمان تبدیل به یک جنتلمن شده‌اند وقتی با رضا عنایتی یا محمد علوی مقایسه می‌کنید، متوجه می‌شوید!

برگردیم به بحث، بعد از چند وقتی، مراجع یک فتوای دشمن‌شکن و مردانه و دارای حواله مرحمت نمودند، در روزگاری که با نظارت‌های وزارت ارشاد، تنها قرآن، مفاتیح و رساله تقلید مجوز نشر می‌گیرند! و در زمانه‌ای که با آمدن اینترنت و تعدد سایت‌ها و وبلاگ‌های فارسی و انگلیسی، کسی کیهان هم نمی‌خواند چه برسد به رساله! شاید این کار باعث شود که مراجع خود را در این دنیای مجازی هم مطرح کنند، شاید تیراژ توضیح‌المسائل بالا برود، شاید هم عمدآ محمود جان این کار را کرده باشد، کسی چه می‌داند؟ وقتی بازار مراجع از رونق بیفتد، دیگر تاریخ هم مدیون آن‌ها نمی‌ماند چه رسد به ملت!

حالا درستش کردند، فقط زنان متاهل می‌توانند به ورزشگاه بروند، البته در اینکه مردان متاهل چند درصد جمعیت ورزشگاه را تشکیل می‌دهند، هنوز شک است اما احتمالآ انگشت‌شمار، حالا زنان باید علاوه بر رفتن به ورزشگاه شوهرشان را هم با خود ببرند، که دومی به مراتب سخت‌تر از سومی است! ضمن اینکه سنت نیکوی پیامبر اعظم هم ترویج می‌شود، ازدواج، عقد موقت و صیغه، دفتردارها چه حالی می‌کنند!!!

غیر از این‌ها شما سالن‌های مختلط سینما و تئاتر را ببینید، چه کارهایی که نمی‌شود، از بس که مکان‌های تفریحی باز مورد لطف نیروهای نکیر و منکر قرار گرفته است، دیگر به مکان‌های تاریک رو آورده‌اند، تا جایی که حتی از فیلم تیتراژش هم به خاطرشان نمی‌ماند، اگر در مورد فیلم یا نمایش بپرسی می‌گویند “اونو که باید تنهایی بیای تا بفهمی!، فقط می‌دونم زود تموم شد!”، بر این اساس فکرشو کن، یه فضای باز چندهزار نفره، کی دیگه فوتبال رو نگاه می‌کنه؟ مثلآ همین نیوکمپ رو دیدین، اگه گلی زده می‌شد کسی نمی‌فهمید، چون همه در حال بازی‌های عشقولانه بودند، نه صدای تشویق میومد نه صدای سوت‌های ممتد، روزگار فجیعی‌ست نازنین!

بنابراین به این نتیجه رسیدیم که زنان فوتبال دوست دارن برن فوتبال زنان نگاه کنند اونم با چادر، اونم فقط بازی تیم اول و تیم دوم، کسی هم ندونه آمریکا قهرمان جهانه بهتره! ضمن اینکه پسرا خیالشون راحت باشه دیگه مجبور نیستن برای حفظ کلاس و مخ‌زنی از دادن فحش علیه علی دایی، برانکو، علی پروین، آری هان، امیر قلعه‌نویی و جمیع داوران خودداری کنند!!!

بالاخره رضا عنایتی هم توی لیست اصلی دعوت شدگان تیم ملی قرار گرفت، تا دیگه بعد قهرمانی نیاد تو تلویزیون بگه منم تیم ملی می‌خوام!!! من از برانکو هیچ انتظاری ندارم، حتی از پرسپولیس هیچ بازیکنی به تیم دعوت نشه حق داره، اما یه نکته هیچ جوری از فکرم بیرون نمیره، اینم مقایسه‌ی حامد کاویان‌پور با محرم نویدکیاست، نویدکیا توی لیست اصلی هست اما حامد توی لیست انتظار هم نیست، اینکه حامد کاویان‌پور اون حامد قبل از مصدومیت نیست رو حتی خودشم قبول داره، اما مطمئنآ محرم هم اون محرم نیست، حتی ضعیف‌تر از کاویان‌پور شده، این دو بازیکن توی یک دوره‌ای فیکس تیم ملی بودن و جزء ستاره‌های تیم، وقتی حامد وسط میدون تیم ملی رو داشت هیچ‌کی از نکونام حرفی نمی‌زد، اما حامد قبل از مسابقات آسیا توی تمرینات مصدوم شد، محرم هم توی بازی‌ها مصدوم شد، فرقشون این بود که مصدومیت محرم رو همه از تلویزیون دیدن اما مصدومیت حامد رو کسی ندید، به هر حال گذشت و دو نفر برگشتن، حامد توی ترکیب اصلی پرسپولیس بازی می‌کرد، گرچه عالی نه اما فیکس بود، محرم توی بوخوم دسته‌ دومی هم نیمکت‌نشین بود، و حامد پشت خط موند اما محرم به تیم ملی اومد، آقای برانکو اگر به آمادگی بازیکنه که نه حامد نه محرم اون آمادگی قبل از مصدومیت رو نداشتن، اگر به ادای دینه، که حامد هم توی تیم ملی مصدوم شد وقتی که فیکس بود، این تبعیض رو بعد از چند ماه هنوز من نفهمیدم.

از لیست تیم ملی انتظار زیادی ندارم، فقط این سؤال برام مونده بود، جای تشکر داره که اسم رودباریان اول اومده گرچه هنوز میرزاپور نفر اوله، از سهراب بختیاری‌زاده خوشم میاد، گرچه یک زمانی استقلالی بوده ولی باتعصب بازی می‌کنه، رفتارش هم توی زمین بهتر شده، به هر حال کاپیتان دوم صباباتریه، نیکبخت هم فقط بازی آخر توی این فصل رو مثل قدیم بازی کرد، ملاک فقط همین یک بازیه؟ به جاش سیاوش اکبرپور نیست، چرا؟ کاظمیان و معدنچی هم که توی این فصل بی دروپیکر پرسپولیس بهترین بودند البته از بازی انصاریان هم نباید گذشت اما نظر، نظر برانکو و لیست، لیست اونه، حرف دیگه‌ای نیست جز اینکه “بارسا ۲ - میلان ۰”!!!

این منم، آخرین بازمانده
از نسل ماقبل زمین
که شما را به اسارتش اعدام کرده‌اند.

گوش به فرمانم بسپارید،
نامردان! که شما به لهجه،
زن می‌خوانید،
بردگان‌اند اینجا، که به آتش نامردی خود می‌سوزند.

من مردم،
که به مردی خود می‌بالم.

بپوشید، گیس‌های فریبنده‌تان را،
که در این زندان، مردان مثل ابر بارانند.

بپوشید، آن بالای بلندتان را،
که ترکیبتان عقل از سر مردان زمینی می‌رباید.

بپوشید برف‌گونه اندامتان را،
نکند مردان مرا، به آتش گناه فروبلعید.

و لب‌هایتان را فروبندید،
که صدایتان مرگ است.

مردانم، آسوده بیارامید،
تا که قانون، قانون من است.

بخوابید آرام،
با هر کس که می‌خواهید،
که نامردان به فرمان شمایند.

آخرین بازمانده پیشوای شماست…

جامعه‌ای که من در آن زندگی می‌کنم اگر مردی توی دستش چاقوی ضامن‌دار داشته باشد اصلآ برایش مهم نیست، اما اگر مردی شلوارک پوشیده باشد همه با هم نشانش می‌دهند و مسخره‌اش می‌کنند، گاهی حاضرند پسرشان معتاد باشد اما نمی‌خواهند قبول کنند که پسر و دختری با هم هستند و به هم احتیاج دارند! هنوز هم مرگ ناموس را به لکه‌دار شدن دامنش ترجیح می‌دهند؟!
همین تفکرات کار دستمان می‌دهد، نیازهایی که به زور می‌خواهیم خفه‌اش کنیم، مانند گرسنه‌ای که در بیابان دنبال هرچیزی می‌گردد تا رفع نیاز کند، هنجارهایمان را تغییر داده‌ایم، هیچ متوجه خطری که چاقوی در دست دارد نیستیم، اما به لباس پوشیدن شخص که ضرر جمعی ندارد احترام نمی‌گذاریم، به تفکرات دیگران پشیزی اهمیت نمی‌دهیم، چشم دیدن تفکری غیر از تفکر خودمان را نداریم، من هم همینجورم، مشکل این “من” است.

در جامعه‌ی بین‌المللی هم همین بیان غلط به عقیده‌ی خودمان درست کار را پیچیده می‌کند، اندیشیده‌ایم کاری که آمریکا با عراق و افغانستان کرد هیچ فرقی با تصمیمی که ما در مورد اسرائیل گرفته‌ایم ندارد؟ فرض کنیم که فرقی ندارد، اما آمریکا حتی همین فکر و تصمیم شوم را با بیانی عامه‌پسند قبولاند که عراق و افغانستان درگیر استبداد و جنگ‌های داخلی هستند، تروریست پرورش می‌دهند، به سلاح‌های کشتارجمعی دست پیدا می‌کنند، مردم از حق آزادی برخوردار نیستند، و به هدفش رسید، اما ابراز خشونت برایمان عادیست، اسرائیل باید ار نقشه محو شود! مشخص است در حالی که مذاکرات به سمت صلح و ثبات که گرچه درصد کمتری سود برای فلسطینیان دارد اما به هر حال ضررش کمتر از کشتار است ما با بیان خشن خودمان جهان را علبه خودمان متحد می‌کنیم.

همه‌ی کارها به تفکراتمان بر‌می‌گردد، فرانسه جلوی محجبه‌ها را می‌گیرد؟ مگر نمی‌خواهیم از جوامع غربی بهتر باشیم؟ پس چه نیازی داریم که به زور متوسل بشویم؟ شاید با دیدن خانوم‌های بی‌حجاب حسرت می‌خورید؟ شاید با دیدن گفتگوی دوستانه‌ی دختر و پسری حسرت می‌خوریم؟ احتمال زیاد همین است؟ وگرنه به من چه که فلانی ریشش را چه مدلی زده است، اگر به او می‌خندیم تصورش را بکنیم که او هم به ریش ما می‌خنندد! اگر به زور می‌خواهیم جلوی عده‌ای را بگیریم که ضرر جانی ندارند، فکرش را بکنیم که شاید روزی هم آن عده جلوی ما را بگیرند. همین الآن هم که جبر هست جوانان به سمت فیلم‌های پورنو می‌روند، روابط عاطفی به سمت روابطی می‌رود که شاید خطرناک باشد از لحاظ بیماری‌های مختلف، با زور نخواهیم وضعیت موجود را انکار کنیم، کمی به دنیای اطراف نگاه کنید…

من از صحنه‌ای دیدم که دکتر چیلتون (آنتونی هلد) در حال مذاکره با دکتر هنیبال لکتر (آنتونی هاپکینز) بود، و از همین‌جا حدود چند کیلومتر از فیلم بریده شده بود!!! صحبت‌های دکتر لکتر با سناتور مارتین قابل پخش از تلویزیون نبود، حرف‌های کلاریس (جودی فاستر) و دکتر لکتر در مورد بوفالو بیل و کابوس‌های کلاریس راجع به بره‌ها اصلآ به موضوع فیلم مربوط نبود! فرار دکتر لکتر از زندان در فیلم اصلی ۱۰ دقیقه طول کشید اما حتمآ ارزش نشون دادن رو نداشته! و چند صحنه‌ی جذاب دیگر که فیلم رو قشنگ‌تر می‌کرد حذف شده بودند.

اصلآ کسی نفهمید جیم گامب (تد لوین) برای چی دخترا رو می‌کشه؟ کسی نفهمید اسم فیلم برای چی سکوت بره‌هاست؟ و …، تمایل گامب به تغییر جنسیت با دوختن لباس زنانه از پوست دختران، خواب‌های آشفته‌ی کلاریس از جیغ زدن و سلاخی بره‌ها، دیالوگ‌های بی‌نظیر فیلم، همه و همه زیر تیغ سانسور صدا و سیما رفت تا یک فیلم مطرح و بزرگ هالیوود این چنین بی‌هدف در شبکه سه پخش شود، اینکه چطور کلاریس رد بوفالو بیل رو پیدا کرد رو هم کسی متوجه نشد، چیزی که مشخص بود این بود که یک قاتل جانی هست و در آخر هم توسط قهرمان فیلم پیدا میشه!!! مهم نیست چطوری؟!

اگرچه صدهزار نفر مشتاقانه منتظر دیدن جام قهرمانی در دستان محمود فکری هستند، و من فعلآ فقط امیدوار به تحول در برق شیراز! و با توجه به اینکه نمیشه برق رو با لیورپول مقایسه کرد اما حتمآ که فینال جام قهرمانان سال پیش بین میلان و لیورپول رو فراموش نکردید، فقط نمی‌فهمم این زلاتکو چرا از اول حاج‌اسبویی رو نذاشت تو دروازه، تا این دوتا گل مفت رو نخورن!

تکمیل:
استقلال ۴ - برق شیراز ۱
پاس ۴ - صباباتری ۲

راستی حرف از راه من و داریوش شد، لیست قبل از ریلیز آلبوم “پروانه‌ای در مشت” ابی نشون میده که آخرش ابی جان آهنگ راه من رو گذاشتند توی آلبومشون، البته من صدای ابی رو خیلی دوست دارم و آهنگاش رو گوش می‌کنم، در اینکه یک زمانی این آهنگ رو اجرا کرده هم شکی نیست، اما تا قبل از بیرون اومدن آلبوم داریوش کمتر کسی خبر داشت، ضمن اینکه توی دنیای حرفه‌ای و کپی‌رایت یک اثر هنری مربوط به یک نفر نمیشه، مثلآ در مورد آهنگ و ترانه، ترانه‌سرا و آهنگساز حق اصلی رو به گردن آهنگ دارند، شما هم که حتی توی کنسرت این آهنگی که ساخته شده بوده رو اجرا نکردید، بعد از چندین سال وقتی آهنگساز و ترانه‌سرا متوجه شدند که شما تصمیم به اجرا و پخش این آهنگ رو ندارید، تصمیم گرفتند با داریوش کار کنند، دلیل این کار غیرحرفه‌ای شما رو متوجه نمیشم، البته شاید طرفدارهای زیاد شما ناراحت بشن از حرف من، اما فکر میکنم میشد موضوع را حل کرد، چند کار غیرحرفه‌ای دیگر از شما سراغ دارم که کمی نظر مرا نسبت به خودتان عوض کرده است، اما در مورد صدا هنوز هم همان ابی آقای صدا هستید.

برای استقلالی‌ها متاسفم که فردا باید شاهد از دست رفتن سومین قهرمانی از دستشان باشند، البته یک درصد احتمالش هست که قهرمان بشن اما اون یک درصد هم زیاد قابل اطمینان نیست! از همه جالب‌تر اینکه فردا پاس قهرمان بشه و پرسپولیس متحول بشه و جام حذفی رو ببره، اون‌وقت تنها چیزی که مطرح نمیشه اینه که پرسپولیس تو منطقه پایین جدول لیگه! و تنها چیزی که نمیشه دید، حضور استقلال تو جام باشگاه‌هاست!!! به هر حال اگه قهرمان هم شدید زیاد خوشحال نشید، آخه عنایتی هیچ جایی تو تیم ملی نخواهد داشت!

“نمی‌دونم چی بر سر دارا و سارا اومد
که جای اونا توی کتابا اومد
دارا یقینآ حالا داراتره
حال و روزش از من و تو بهتره
دلم واسه سارای بیچاره سوخت
وقتی دیدم چادر سیاه بر سره