مورینیو یک مربی بزرگ است٬ همه همین را میگویند٬ اما به نظر من اعتماد به نفسی که دارد٬ نقاط ضعفش را میپوشاند٬ از آرامشش خوشم میآید٬ در مورد ریکارد همه اما نظر دیگری دارند٬ او پیشینه خوبی از نظر مربیگری نداشته است٬ این را فردوسیپور هم میگوید٬ میگویند بارسلونا با اینهمه ستاره باختش نوبر است٬ ولی اعتقاد من این نیست٬ چطور رئال با اینهمه ستاره نتیجه نمیگیرد٬ آث میلان افت کرده است٬ چلسی هم پر از ستاره است٬ اما میبازد با اینکه حتی مربیش بزرگ است٬ تفاوت اینجاست٬ مورینیو هیچگاه خودش را زیر فشار ندیده است٬ در حالی که ریکارد را همیشه انتقاد کردهاند و ریکارد حالا به شخصیت منحصر بهفردی تبدیل شده است٬ او علاقه زیادی به جوسازی ندارد٬ او بازیکنانش را ساخته است تا هم زیبا بازی کنند و هم نتیجه بگیرند٬ تیم او االآن دیگر به رونالدینیو وابسته نیست٬ گرچه در دو باخت اخیرش رونالدینیو نبود اما اتوئو و مسی هم نبودند٬ اینجاست که دکو که زیر دست مورینیو بزرگ شده است ریکارد را به او ترجیح میدهد.
و اما بازی بزرگ دیشب همه چیز را نشان داد٬ نشان داد مورینیو هم میتواند اشتباه کند٬ نشان داد مارادونای کوچک آرژانتینی٬ لیونل مسی٬ حتی زیرکیهایش هم به مارادونا رفته است٬ او باعث شد داور دلهورنو را اخراج کند٬ و تیم ریکارد در حالی که بر خلاف روند بازی گل خورد این بار شخصیت تیمیاش را حفظ کرد و بازی کرد٬ والدس دورازهبان خوبیست اما مشکلش استرسی است که گاهی باعث اشتباهاتش میشود٬ اما دیشب بعد اشتباهش سعی کرد دیگر به آن فکر نکند و چند توپ بعدی را راحت گرفت٬ کارلس پویول حالا دیگر یک کاپیتان قدرتمند برای مردان کاتالان است٬ تکلهای صحیحش مانع نفوذهای کرسپو در نیمه اول و دروگبا در نیمه دوم شد٬ رافائل مارکز را آقای برانکو ببین٬ او علاوه بر دفاع خوب میتواند سانتر گل پیروزی را هم بفرستد٬ مربع تکنیکی بارسا مسی٬ رونالدینیو٬ دکو و اتوئو عاقبت کار دست مردان دفاعی سرسخت چلسی داد٬ و تعویضهای دو مربی بزرگ را ببینید٬ مورینیو کرسپو را بیرون آورد و دروگبا هیچ کاری نکرد٬ ریکارد موتا را بیرون آورد و لارسن خط دفاعی چلسی را سردرگم کرد٬ وقتی مورینیو روبن را بیرون آورد نفس راحتی کشیدم٬ شاید خسته شده بود اما روبن خطر غیرقابل پیشبینیای برای دفاع بارسا بود٬ اما ریکارد جیو را بیرون آورد و با سیلوینیو نشان داد که میخواهد بازی را ببرد٬ و حالا ریکارد مورینیو را در استمفورد بریج شکست داده است٬ جایی که چلسی با حضور مورینیو در آن نباخته بود٬ آنهم با زمینی که چلسی سرمایهگذاری کرده بود تا خرابش کند٬ اگر ورزشگاههای ایران را مورینیو دیده بود٬ سرمایه باشگاه زیاد هدر نمیرفت٬ بازی را در یکی از ورزشگاههای ما برگزار میکرد!
و حالا ریکارد هم مربی بزرگیست٬ گرچه مورینیو آنقدر زرنگ است که میتواند حریف خیلی سختی در نیوکمپ باشد٬ اما به هرحال یک دنیاست و یک نیوکمپ٬ ورزشگاهی که هیچ مربیای آرزو نمیکند سرنوشت بازی حذفی آنجا مشخص شود! مورینیو کاتالان منتظر توست…
گرچه بر سر اشتباه داور جنجال میسازی اما خودت هم میدانی که همهش هم اشتباه داور نبود٬ تازه اگر جان تری نبود٬ اگر داور پنالتی روی مسی را میگرفت٬ اگر ضربه فنی مسی به تیر نمیخورد٬ اگر شوت موتا گل میشد٬ اگر…٬ خدا را شکر کن که دو گل بیشتر نخوردید…
پ.ن: طی یک عملیات کاملآ خودخواهانه و خداپسندانه٬ قسمت نظرات مطلب “کاریکاتور را باید کشید” را بستم٬ نظر من همونیه که توی مطلب نوشتم و تغییری هم نمیکنه٬ فقط احساس میکنم کسانی که از جستجوی کاریکاتورها به این مطلب میرسند و مخالف نظر من هم هستند٬ بیشتر دوست دارند دقدلیشان را سر من خالی کنند٬ تقریبآ همه نظرات فرستاده شده را منتشر کردم به جز آنهایی که شخصی بود و یا پینگلیش طولانی! اینم دلیل.
راه من
تو فکر یک ترانهام، از آرزوهای محال











اسفند ۴م, ۱۳۸۴ در ۱:۵۷ ب.ظ
منم موافقم فوتبال چیز خوبیه مخصوصا گل کوچیکش
اسفند ۴م, ۱۳۸۴ در ۶:۱۳ ب.ظ
از فوتبال متنفرم
اسفند ۵م, ۱۳۸۴ در ۱۲:۱۴ ب.ظ
اینجا جوّ بشدت بارساییه! هیچ خوشم نیومد! هر چند از چلسی هم خوشم نمیاد! :))
اما خب برام فرقی نمیکنه توی نیوکمپ کی برنده بشه!