خب به سلامتی، نزدیکیای نیروگاه و تشعشعات اتفاق خاصی نیفتاد و من سالم موندم، فقط باد شدیدی دیروز میومد که دیوار سست همسایه رو توی حیاط ما خراب کرد ولی خوشبختانه تلفات جانی نداشت!
هرروز بحث کاریکاتورها داغتر میشود و روابط بین المللی تیره تر، سفارت دانمارک قربانی آتشی میشود که به نام دانشجویان تمام میشود، جالب اینجاست که سردار طلایی میگوید، اگر من مسئولیتی نداشتم پا به پای دانشجویان معترض به سفارت دانمارک حمله میکردم، قراردادهای اقتصادی با دانمارک فسخ میشود به خاطر چند کاریکاتور؟ تاوان ضررهای مردمی را چه کسی میدهد؟
همه وقایع به هم پیوند خورده است، راهپیمایی فردا را آقای م.ا.ن رفراندوم هسته ای میخواند! یکی نیست بگوید آیا معنی رفراندوم را میدانی؟ بله جناب حق هر کشوری است که پیشرفت کند، هیچ احدالناسی حق ندارد جلوی پیشرفت کشوری را بگیرد، هر شخصی حق پیشرفت دارد، هیچ کس حق ندارد جلوی پیشرفت کسی را بگیرد، اما وقتی آن شخص و کشور شعارش نابودی است، آن هم نابودی انسانها، آیا میشود به چنین شخص و کشور اعتماد کرد؟
دولت قبلی هر چقدر هم که اشتباه کرد، در این مسئله داشت با مذاکره و کدخدامنشی پرونده را پیش میبرد، چرا در طول این سه سال موضع آمریکا و دولتهای اروپایی اینقدر قوی نبود، شاید دلیل قانع کننده ای برای نشان دادن هدف خشن ایران نداشتند، اما اکنون…
آقای بعضیها که چاپ کاریکاتورهای توهین آمیز را توطئه اسراییلیها میخوانی، و اعتراض مسلمانان را واجب میدانی، میشود بگویی تکلیف آنهایی که تو به شعورشان توهین میکنی چیست؟ میشود بگویی چرا تو ولی امر مسلمین خوانده میشوی؟ اما خواندن نام محمدرضا پهلوی به شاهنشاه آریامهر گناه کبیره بود؟
اتوبوسرانی که حقوقش را نگرفته است، آیا باید بمیرد تا مردم در تشییع جنازه او لااله الاالله بگویند؟ این درست است کسی که سالها در شهر شلوغ تهران با آن ترافیک اعصاب کشش مردم را جابجا میکرده، به خاطر اعتراض به حقوق عقب افتاده اش به زندان بیفتد و از کار محروم شود؟
جواب سوالها را بدهید، آقای لاریجانی که در تبلیغات انتخاباتیتان میگفتید نویسنده و شاعر و فیلمساز نباید وارد سیاست شوند! میشود بگویید سیاست مشخص ما برای دستیابی به انرژی صلح آمیز هسته ای چیست؟
چرا سایتهای اینترنتی بسته میشوند؟ مگر میترسید؟ مگر همین مردم انقلاب نکردند؟ مگر همین مردم شما را بزرگ نکرده اند؟ از چه میترسید که سایت بی بی سی فارسی را هم میبنددید؟ بلاگرولینگ چه خطری به مرزهای نظام وارد میکند؟
چه انتظاری دارید از ما؟ وقتی سوالهایمان را بی جواب میگذارید؟ وقتی علنآ از تریبونهایتان حرفی را میزنید که حرف دل اکثریت مردم نیست؟ وقتی مرگ انسانها آرزوی شماست؟
مگر هیروشیمای ژاپن نبود که قربانی بمبهای انسان کش و ویرانگر آمریکا شد، هنوز که هنوزه تنفر باید در قلب مردم ژاپن باشد، اما ژاپن پیشرفت کرد، رقیب آمریکا در تکنولوژی شد، مرگ بر آمریکا و اسراییلی هم نگفت، از حذف کردن هیچ کشوری از نقشه زمین حرف نزد، فرق تکنولوژی خواهی ما و آنها در همین به ظاهر جزئیات است.
هانس کریستین اندرسون نویسنده دوست داشتنی بچه ها و حتی بزگترهاست، روز جهانی کودک به نام اوست، از یک نویسنده متعجبم که به خاطر کاریکاتور های روزنامه ای هموطن اندرسون، از حذف نام این نویسنده بزرگ از تقویم حرف میزند، نمیدانم چرا در حالی که میگوییم غربیها دشمن اسلامند، اما همه اش ما از حذف کردن حرف میزنیم! هیچ ایرانی دوست ندارد، نام کوروش کبیر و منشور حقوق بشرش از سازمان ملل حذف شود، هیچ ایرانی دوست ندارد شعر جاودانه سعدی از نظر مردم جهان محو شود، هیچ ایرانی دوست ندارد نام حافظ از مقدمه کتابهای گوته حذف شود، هیچ ایرانی دوست ندارد شعرهای مولانا از کتابخانه های نیویورک جمع آوری شود…
میشود بگویید انقلاب سال ۵۷ فقط به رهبری یک نفر بود، میشود بگویید چرا عده ای از انقلابیون اعدام شدند؟ میشود بگویید چرا عده ای از انقلابیون راهی غربت شدند؟ میشود بگویید چرا اینها که از دموکراسی حرف میزنند دروغ میگوییند و خیالات واهی دارند؟ میشود بگویید عدالت را کجای این سرزمین میشود کشف کرد؟
در قرآن نوشته است بزرگترین دشمن مسلمانان کفار و یهودیانند، اما دوستان که از خاطراتشان با اسراییلیها میگویند متعجب میشوم که آنها چقدر کوروش و داریوش ما را دوست دارند، چقدر فرهنگ کهن ما را دوست دارند، چقدر ایرانیها را دوست دارند، به راستی آیا نمیتوانستیم مردمان خوبی باقی بمانیم؟
آقایان از زبانبازیهایتان خسته شدم، از دروغهایتان، کلافه میشوم که هنوز دروغهایتان باور میشود، نمیدانم چرا…