صدای پا می آید
مثل وقتی رعد و برق میتازد
مثل وقتی باد زوزه میکشد
مثل وقتی گلوله میبارد
صدای جنگ می آید
کاش خدا این حس غیرت ملی رو از ما میگرفت، نه کاش نمیگرفت کاش به موقع ازش استفاده میکردیم، باور کنید این انرژی صلح آمیز هسته ای یا همون سلاح جنگ آمیز خدمتگذار، اگر هم نهایی بشه ملی نیست، چطوره هواپیماهامون سقوط میکنه، ساختمونامون با یه لرزه از پایه میریزه، ماشینامون آتیش میگیره، توی کل کشور یه ورزشگاه فوتبال نیمه استاندارد داریم، اونوقت انرژی هسته ایمون ملیه؟! اصلآ قابل باور نیست، هر ایرادی هم که پیش میاد سر اینه که اگه انرژی هسته ای داشته باشیم همه چی حله!
به هرحال بوی جنگ و ستیز میاد، خدا به خیر کنه، مردم ما خیلی توی این صد سال رنج کشیدن، کاش که آرامش و صلح و احترام هر چه زودتر برگرده، این درسته که به خاطر تمایلات شخصی عده ای میلیونها انسان درگیر کش مکش های ناخواسته بشن؟
این آقاهه هم جوری صحبت میکنه که انگار انتخاب شده که معروف بشه، انگار انتخاب شده که جنگ راه بندازه، میخواد در عرض چند ماه نفر اول دنیا بشه، به چه قیمتی؟ مهم نیست. به دست آوردن یک چیز به قیمت از دست دادن هزاران چیز؟
راه من
تو فکر یک ترانهام، از آرزوهای محال
بهمن ۱۱م, ۱۳۸۴ در ۷:۵۳ ق.ظ
I don’t know if you know but BBC has put your blog on Iran’s nuclear row on it’s webpage. It was a very powerful piece. http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/4650154.stm
بهمن ۱۱م, ۱۳۸۴ در ۵:۰۸ ب.ظ
اولا آدم های ترسو و بد بخت و توسری خوری مثل تو حق ندارین تو دل مردم رو خالی کنین که بنده اونا بشین و بهتون بگن باریکلا.
بعد هم ایران آدم شجاع میخواد و هیچ کس هیچ غلطی هم نمی تونه بکنه
ما از دست این ترسو ها و محافظه کار ها حسته شدیم و هرچه بر ما میره از دست این ترسو هاست
ما باید یا نباشیم یا حقمون رو بگیریم حتی اگر ناچیز باشه
=========
پاسخ: من که ترسو هستم و توی دل مردم رو خالی کردم، اما این چه جور حقیه که به خاطرش باید با جون مردم بازی کرد؟
بهمن ۱۲م, ۱۳۸۴ در ۱۰:۲۹ ق.ظ
کاش ذرهای غیرت داشتی تا این مزخرفات رو نمینوشتی که دستآویز خبرگزاریهای غربی بشه. من نمیدونم چرا این حرفا رو نوشتی. شاید برای به به و چه چه همونها. شاید هم باهات خشکه حساب میکنن. حتماً میدونی که حالا دیگه اونا ما رو از تحقیقات هستهای هم محروم میدونن. یعنی شما باید در قرون وسطی بمونین. به عبارت دیگه شما باید بمیرین. به قول دوست عزیزمون که برات یادداشت گذاشته کاش ذرهای شجاعت داشتی. کاش یه ذره فکر میکردی. درسته که انرژی هستهای همه چیز نیست اما عقب نشینی از اون یعنی عقب نشینی از همه چیز. یادت باشه که ملت ترسو محکوم به مرگه. امیدورام خداوند افرادی رو که خواب هستند که خدا را شکر تعدادشون کم هست رو بیدار کنه. خدا کنه افرادی هم که خودشون رو به خواب زدن زودتر سر عقل بیان.
فکر میکنی با جون مردم بازی میشه؟ به نظر من یه شیر مرده بیرون قفس بهتر از هزارتا شیر زنده توی قفسه. این مردمی هم که جنابعالی و امثال تو ازشون دم میزنی کجا هستند؟ همه مردم ایران که یکصدا انرژی اتمی رو میخوان. مگر افراد اندکی مثل تو که معلوم نیست …………….
وحید
بهمن ۱۳م, ۱۳۸۴ در ۲:۱۸ ق.ظ
ما را نه نیازی به اتم هست و نه اصلآ داشتن آن غرور می آورد. ما آنروزی غرورخود را باز خواهیم یافت که خود را از شر کلیّت این نظام بی مسئولیت و تمدن ستیز آزاد ساخته و به اعتبار تاریخ و تمدن کهن خود جایگاه شایسته خود را در میان ملل متمدن و صلح طلب جهان باز یابیم. ما با تکیه بر همان سوابق درخشان تاریخی خود وظیفه میهنی داریم که این حکومتگران اشغالگر و بی مسئولیت را از سریر قدرت به زیر کشیم. از همان قدرت مخرب و ایران برباد دهی که ملت ما و در رآس آن سیاسیون و روشنفکران غرق در ایده آل های ذهنی خود با یک خطای هولنک تاریخی بدانها اعطاء کردند. که ما جبران آن خطای نابخشودنی را به تاریخ و نسلهای آینده ایران بدهکار هستیم. فرزندان آتی ایران باید پشتوانه مبارزاتی داشته باشند. آنها باید که در تاریخ خود بخوانند اجدادشان آنقدر ها هم لاابالی نبودند که نتوانند دست تطاول مشتی سفله بی مسئولیت و ماجراجو را از سرزمین خود کوتاه سازند. این است معنای واقعی غرور ملی !